Nadat de SCP de havenstad heeft verlaten komen ze al snel aan bij de beoogde grot.
Voor de ingang staan een tweetal huisjes. Ze zien er stevig uit en het valt heb op dat deze bouwwerken gemaakt zijn door dwergen. De ingang wordt gelaten voor wat hij is en de focus ligt bij de gebouwtjes. Deuren zijn op slot en bij de grotere van de twee zijn een behoorlijke houw in de deur en sponning. Zeer waarschijnlijk van een bijl lijken we te concluderen.
Dit brengt Wulfgar op een idee en gebruikt zijn eigen bijl om voorzichtig op beide deuren te kloppen. De deuren zwichten onder de brute kracht en de huisjes worden geloot.
Er worden een aantal items mee genomen en in de bag of holding gedaan of “op de man” mee gedragen.
Dan de grot…
Flaw cast dancing lights en probeert te zoeken naar twaps. De ingang wordt veilig verklaard.
Zodra we iets verder binnen zijn maakt Corin vakkundig een soort alarm twap voor de ingang zodat we niet van achter kunnen worden verrast. Dan stuurt hij Johannes er op uit om de Y-splitsing te onderzoeken. Corin krijgt geen gevoelens van gevaar door, maar wel van iets moois. We wachten niet langer en lopen de rechter gang in. We zien hier een grote grot met een treinrails die naar beneden spiraalt langs de muren. Midden in de grot (op ons niveau) staat een enorme kerstboom. En rondom de kerstboom komt sneeuw naar beneden gevallen vanaf het plafond van de grot. ( Neem het deuntje van Queen in je hoofd; it’s a kind of magic)
Flint en WUlfgar nemen de linker tunnel en zien dat daar de rails beginnen en dat er meerdere nissen of zij ingangen zijn langs de track.
Dan valt op dat er aan de andere kant twee kobolds staan, zij hebben ons nog niet gezien.
Flaw en Corin zien het monsterlijk duo ook en nemen geen risico. Er wordt een fire bolt gecast en een pijl naar de kobolds verstuurd van uit de magische boog. Het is een kort gevecht waarbij we met zijn allen wat roestig blijken, veel ranged attacks gaan mis, maar uiteindelijk lukt het Corin er eentje uit te schakelen en Flint gooit een soort bulls eye door recht in het oog van de andere te darten.
Er blijken nog twee kobolds schuil te gaan in een andere gang en die worden ook naar hun godheid gestuurd, mede door een “nat” 20 van Floris in het bierglas van Martijn 😊
Er wordt een kobold de diepte in gemikt en van uit die diepte horen we een sinistere zware lach.
Flaw weet het nu zeker; hier is buiten de sneeuw een verderfelijke magie aanwezig.
Verderop de track af komen we bij een gang waar bij entiteiten in twee aan de gang grenzende ruimtes worden waargenomen.
Wulfgar gaat de gang in en zodra hij wordt waargenomen komen de ondode entiteiten achter hem aan. Flaw had voordat Wulfgar naar binnen was gegaan al gezien dat de ingang van de gang zwart geblakerd was door een soort vuur zee. Dit kan hij natuurlijk veel beter en cast direct een fireball waarbij hij zijn magie zo stuurt dat geen van de SCP er last van heeft. Wel lekker warm in die besneeuwde grot. Dit deert de ondoden ook niet helaas. Wel valt op dat ze in de gang blijven en ons niet buiten de gang aanvallen. Flinyt pakt het boek van de markt midget erbij en vind daarin een beschrijving met tekeningen van deze wezens.
Het zijn spectres ze houden niet van zonlicht en gewone wapens kunnen hen niet of nauwelijks raken. Flaw gebruikt zijn blauw lichtgevende ring en de spectres vinden dit niet prettig, Flint haalt zijn vergrootglas uit zijn bag en houd die voor de lichtbron. De intensiteit van het licht wordt gebundeld richting de spectres gericht en deze vluchten de achterliggende ruimtes in. Nokk ziet zijn kans schoon en loopt de gang in om polshoogte te nemen. Flint schrikt en rent hem achterna om hem terug te trekken. Dit mislukt en de spectres komen weer terug om Nokk aan te vallen. Hij wordt door de vijf spectres behoorlijk toegetakeld en zakt in elkaar op de grond. Flint houdt zijn vergrootglas weer in de aanslag en Flaw cast dancing lights er doorheen. De spectres vluchten weer weg. Wulfgar pakt Nokk makkelijk op en neemt hem veilig mee buiten de grot. Hier wordt hij gestabiliseerd met een healers kit en krijgt daar nog een healing potion boven op. Nokk kijkt verbaasd om zich heen en weet even niet waar hij is en wat er gebeurd is. Corin was al die tijd nog op een hoger gelegen gedeelte achter de kerstboom bezig om zijn verschoten pijlen op te halen en deed er een eeuwigheid over om bij tha Posse te komen. Hij kijkt net zo verbaasd als Nokk als ook is afgedaald naar de zijgang.
We laten de spectres voor wat ze zijn en willen verder afdalen door de track te volgen. Net voorbij het midden van de ronde grot zien we weer een zijgang. Hier wordt grondig onderzoek gedaan naar twaps en zien we een heel dodelijke trap die gelukkig onklaar gemaakt kan worden door Corin. Voorzichtig betreden we de gang en komen in een kamer met 5 slapende kobolds.
We besluiten de kobolds geen kans te geven en vallen hen tegelijk aan in hun slaap….
Corin sloopt zoals gewoonlijk zijn target direct, Nokk doet wel wat schade maar heeft de kunst van assassination nog niet helemaal onder de knie, Flint doet zijn kobold wel schade, maar neemt hem daarna in de houtgreep, Wulfgar splijt zijn kobold en onthoofd daarna de kobold van Nokk, flaw vuurt een firebolt op zijn kobold en deze is ook verast. ( firing within 5ft gives disadvantage hebben we daar geleerd)
Nu blijft alleen de kobold van Fint nog over die op miraculeuze wijze weet te ontsnappen, maar niet aan de bijl van Wulfgar. End ex voor de laatste.
We kijken nu naar de aangrenzende ruimte en zien daar een soort shrine met drie (kerst)kisten staan.
Twee worden geopend en daar komen een Sock of Holding en een Silent Bell uit. Dan snelt Flaw naar voren voor de derde kist die helaas in een mimic veranderd.
De mimic wordt direct aangevallen en voor deze bij de posse echt schade kan doen rent Flaw op hem af en steekt zijn immovable rod in de bek van de mimic.
De mimic polymorphed hierop in een champagne fles waardoor de rod nutteloos is.
Corin stapt op de fles af en chambreerd de fles. De mimic is niet meer.
Op de plek waar de mimic stond valt nu een notenkraker beeldje op de grond. Flaw en Corin duiken er allebei op en raken verwikkeld in een kinderspelletje; hij is van mij, nee hij is van mij……boehoe ik ga mijn moeder erbij halen enzovoorts 😉
Uiteindelijk blijkt Flaw op een moment sterker te zijn en “wint” hij de nutkracker.
Dan heb ik nog op geschreven dat Flint en Nokk het volgende zien….foto?
Over de auteur
