Na het gevecht met de serpent valt de nacht. Er wordt ook weer in de nacht doorgevaren.
De avonturies maken zich bekend met hun nieuwe items.
In de nacht varen ze verder. Er gebeurt verder niets.
Tijdens de reis ziet Nokk dat de hele kust vol zit met Pterafolk. Corin pakt er zijn spylass bij en onderzoekt de kust verder. De Pterafolk hebben geen oog voor de boot.
Dradimir repareert de stuk railing die door de serpent kapot is gehapt.
Dradimir probeert het symbool van hoer in het hout te kerven ter eren van zijn god. Maar dat lukt alleen niet goed. Hij voelt dat zijn god er niet tevreden mee. Bij een volgende poging een dag later lukt het wel.
Tijdens de reis varen ze langs de baai waar de piraten zich ophouden. Er hangt een dichte mist voor. Er onstaat discisie over waar ze naartoe gaan. Gaan ze eerst naar de piraten? Of varen ze verder naar de volgende baai voor een kortere route naar Omu.
Dradimir besluit zijn god op te roepen om om advies te vragen. De komst levert precies niets op. Behalve dat de god een interesse heeft in Flaw. Hoer vraagt aanFlaw of hij al om is.
Het sysmbool wat Dradimir had gekerft in het schip is nu goed ingebrand.
Uiteindelijk varen ze verder naar de volgende baai (Shilku bay). Corin scant de baai. het dorpje aan de reachtkant is overspoelt met lava. De kust is verschroeit. Er zijn plaatsen te vinden om aan te meren, maaar dat zal de zeilen doen affakkelen.
Corin spot een boot richting het westen. Flaw kijkt met zijn Eagle eye en ziet dat het piraten zijn.
Na aandringen van de capitein besluiten ze verder te varen richting het oosten. Ondertussen proberen ze een plan te maken voor een eventuele aanval.
De capitein wil alleen maar weg, Dradimir weet hem over te halen door te zeggen dat zijn roem de geschiedenisboeken in zal gaan als we het piratenschip weten te zinken.
Ze besluiten hun feather token te gebruiken om er als een speer vandoor te gaan.
Eenmaal een stuk gevaren komen ze onder een deken voor rook terecht die uit de vulkanen komen. Ook hier is het dood en verderf. Er leeft hier niets in de zee door al het zwavel.
Ze varen een engte te in tussen chult een een klein eiland met een vukkaan. Hier laten ze het anker zakken om de nacht door te komen. De volgende dag zien ze het piratenschip niet. Ze varen verder naar een hele kleine baai en gaan daar aan land.
Ze hopen dat het schip hier enigzins verdekt ligt opgesteld.
Ze lopen richting Omu. Eenmaal langs de voet van een berg lijkt het wel een zoutvlakte. Alleen is het geen zout maar as van de vulkaan. Ze steken de vlakte over. Halverwege slaan ze kamp op.
De volgende dag trekken ze verder naar de bosrand. Hoe dichter bij de bomen hoe meer bekende jungle geluiden te horen zijn. Eenmaal aangekomen bij de bosrand besluiten ze eerst overnachten.
De volgende dag besluiten Nokk en Corin eerst als scouts vooruit te gaan. Na een aantal uur komen ze bij een afgrond. Daarbeneden zien ze de stad Omu. Aan de rand staan stenen beelden (gargoyles) in de richting van de stad. Er is wel wat activiteit te meten, maar niet echt wat. Er is geen spoor van de soulmonger. Deze staan rond de hele stad. Corin en Nokk besturderen de beelden.
Corin wil met zijn spyglass nog de stad verkennen, maar zijn vingers lijken met olie ingesmeert te zijn. Want hij stunteld om de spyglass vast te houden, maar het lukt hem niet. Hij laat de spyglass vallen en deze rolt de berg af. Kapot…
Ze besluiten de rest te gaan halen.
Eenmaal met de hele party aan de afgrond aangekomen kijkt Flaw met zijn eagle eye of hij een point of interest kan vinden. Aan de afgrond van het lava ziet hij groene wezen die af en toe wat in het lava gooien. In het kasteel wat boven de lava uitsteekt is geen bedrijvingheid. In een grootte cirkel ziet hij af en toe wat slangachtigen. Door de stad ziet hij her en der kobolts. Bij een half coloseum ziet hij iets heel groots liggen. (Dit laatste deelt Flaw niet met de rest).
Ze lopen naar de trap. Ook daar staan volop gargolyes. Flaw houd ze in de gaten zodra hij de trap afloopt. Onder aan de trap komen ze bij een guardhouse. Ze moeten er doorheen. De binnenkant zie er vervallen uit. O de muren staat grafiti. Aan de ene kant geschreven aan de andere kant geetst.
De teksten:
Ze lopen verder door de guardhouse. Dradimit loopt nog even terug om te kijken of er nog wat te vinden is. Wellict zijn er geheimen doorgangen. Maar hij vind niets.
Iets verderop komen ze een paar gebouwen tegen. Deze zijn redelijk vervallen.
Corin en Nokk gaat weer op verkenning uit. Nokk ziet dat slangenfiguren hun in de gaten houden. Maar ze zijn ook vliegensvlug verdwenen zodra ze in de gaten hebben dat ze zijn gezien.
Ze besluiten toch kamp op te slaan in een van de huisjes. Corin zet een paar traps bij de ingangen. Dradimir loopt als eerste wacht. Zodra hij naar buiten gaat en merkt dat het donker is gaat hij direct weer naar binnen. Want hij ziet geen steek in het donker. Wonder boven wonder weet hij over de traps van Corin heen te stappen.
Over de auteur
